Geluk in een ongelukkige wereld

December……
Licht, liefde, warmte, gezelligheid.
Deze kerst ben ik niet alleen, samen met partner, kinderen en familie hopen we op een goede tijd.
Het is wel eens anders geweest. En ik weet dat juist deze maand een verschrikkelijke tijd is voor heel veel mensen.

Vluchtelingen die op sandalen ergens de wintermaand proberen te overleven, oorlog, eenzaamheid, ziekte, huiselijk geweld, kinderporno, herinneringen uit een traumatische jeugd die weer gaan leven, juist nu.

Ik sluit mijn ogen niet en luister naar verhalen. Ik word er verdrietig en soms wanhopig van. Wat kan ik anders? Mijn ogen en hart sluiten en het tuincentrum leegkopen? ‘je hebt er niets aan van een afstandje mee te lijden’ ‘Je hebt ook recht op geluk’. Deze uitspraken raken me niet.

Ik ben het er niet mee eens. De wereld is één. Het is een illusie te denken dat je voluit gelukkig kunt zijn wanneer er zoveel onrecht en geweld is in de wereld. Heal the world blijft een icoon van inzicht en liefde voor iedereen die leeft. De realiteit toont dat het nog lang niet zo ver is. Het duurt zo lang….

Wat mij raakte afgelopen week: gevluchte gezinnen in de kou zonder uitzicht op een thuis, een goede vriend uit Irak wiens asielaanvraag is afgewezen (Irak is veilig genoeg), de verhalen over overleefd misbruik en geweld, de eenzaamheid, de rechercheurs uit Twente die de beelden van kinderpornonetwerken doorspitten voor onderzoek en zo de inktzwarte kant van onze veelgeprezen Europese cultuur op hun netvlies krijgen in de vorm van kinderen die gillen van pijn en angst.

Is ieder mens geboren met licht in zich? Soms makkelijk, soms moeilijk te geloven.
Wat gebeurt er als dat licht dooft? Wie dooft dat licht?

Vragen heb ik te over, antwoorden niet zoveel.

In de boeddistische wereld is er een prachtige groet:

Namasté.
‘Ik groet het Goddelijke in je’

Zullen we daarmee beginnen? Het Goddelijke in de ander, ook al is die nog zo anders en begrijp je die totaal niet, groeten?

Ik ga een lichtje laten branden voor mijzelf, voor anderen. Naast de gewone praktische dingen die ik kan doen voor anderen, ben ik vooral stil over zoveel contrasten in deze wereld.
Soms raakt in alle gebrokenheid even de hemel de aarde.

Namasté

Een gedachte over “Geluk in een ongelukkige wereld”

  1. Namasté lieve Dieke,
    Zo treffend verwoord, woorden die ook in mijn hoofd leven.
    Niet wegkijken betekent vaak pijn ervaren, maar ik denk dat het ook ‘samen dragen’ is.
    De opmerkingen van anderen die je benoemt herken ik. Mij raken ze wél, vooral als ze van mensen die dichtbij staan komen. “Laat het los, je kunt er toch niets aan doen”, of “je trekt de ellende naar je toe en schaadt daarmee jezelf”. Hoewel het me raakt en verdrietig maakt als iemand zoiets zegt, voel ik niet de behoefte te overwegen om anders te denken, anders te handelen. Dit ben ik, zo ben ik geboren en niemand heeft het kunnen breken.

    Ik denk dat het helpt om, dichtbij of veraf, mee te leven, mee te lijden. Kleine stukjes pijn voor een ander te dragen op momenten dat ik er zelf ruimte voor heb. Ik voel dat anderen dat ook voor mij doen.

    Een poos geleden schreef ik er een tekst over. Die voelt te kwetsbaar om zo op internet te zetten, ik mail ‘m je.

    Liefs voor jou en je lieve ziel.
    Namasté

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *

Deze website gebruikt Akismet om spam te verminderen. Bekijk hoe je reactie-gegevens worden verwerkt.