Ik kan weer lezen!

Ik kan weer lezen!
Alsof er een luikje open is gegaan.
Sinds ik een burn-out kreeg in het voorjaar van 2012 is lezen een probleem.
Niet dat ik moeite heb met het herkennen van de letters. Of dat ik helemaal niets meer heb gelezen.
Ik zag de letters, volgde de woorden en nam niets op. Ik wist totaal niet wat ik gelezen had.
Tenzij… Ja, tenzij wat? Op een onnavolgbare wijze ging het soms weer wel, een quote, een boek dat ergens resoneerde.
Meestal ging het van: volkomen blur….een heldere alinea, …….onbegrijpelijke moes van zinnen,…..een lichtend woord….enzovoorts.

Bijna letterlijk zag ik de heldere alinea’s, woorden ook alsof ze met een markeerstift waren bewerkt. Of beter gezegd: alsof ze verlicht werden.

Ik ben niet lang uit het werkproces geweest: toen het ‘niet meer ging’: twee weken volledig thuis, een paar maanden op halve kracht gewerkt, daarna weer voor 100%.

Het proces van heling, weer op de rails komen gaat veel langer door. Met af en toe een terugslag, afgewisseld met een positieve mijlpaal, zoals nu: ik kan weer lezen, alles! Nog niet lang achter elkaar, maar wel zonder dat mijn hoofd op slot gaat.
Dat heeft drie-en-een-half-jaar geduurd.

Ik ga het vieren, dit stuk van mezelf weer herwonnen te hebben. Eerst door dit te delen met jou, en dan door deze week lekker te lezen.

Ik verbind me met mensen die niet kunnen lezen als gevolg van stress, trauma of overbelasting. Ik wens hen beterschap toe, heling. Ik weet hoe makkelijk je in die situatie komt en hoeveel tijd en energie het kost om er weer uit te komen. Het leven is altijd kwetsbaar, voor iedereen. Dat maakt ons menselijk.